მამუკა აბულაძე-ხელი უნდა შეუწყონ ადგილობრივ ხელისუფლებაში ახალი, პროგრესულად მოაზროვნე თაობის მოსვლას, მანამდე, პირდაპირ გეტყვით, არაფერი გვეშველება.

წარმატებული ექიმი და პუბლიცისტი მამუკა აბულაძე დღეს გაზეთ „დიდგორელები”-ს სტუმარია. რა პოზიციაზე დგას ამჟამად, როგორია მისი ხედვა ჩვენი რაიონის მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით, აპირებს თუ არა მომავალ არჩევნებში მონაწილეობის მიღებას ამ და სხვა კითხვებზე გვპასუხობს.

-ბატონო მამუკა, ალბათ ბევრმა რიგითმა მოსახლემ არ იცის ამჟამად სად მუშაობთ, სად მოღmamuka1ვაწეობთ. ვფიქრობ უინტერესო არ იქნებოდა მოგვიყვეთ თქვენი საქმიანობის შესახებ?

2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ კოალიცია “ქართულმა ოცნებამ” წინასაარჩევნო პროგრამით ადგილობრივი თვითმმართველობის დაპირებული რეფორმის განხორციელება დაიწყო. რამდენადააც გარკვეული პრაქტიკული გამოცდილება მქონდა ამ სფეროში, მიმიწვიეს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მრჩეველთა საბჭოში, რომელიც ახალი ორგანული კანონის შექმნაზე მუშაობდა. „ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის“ მიღების შემდეგ ამ სამინისტროს თვითმმართველობის განვითარებისა და რეგიონული პოლიტიკის დეპარტამენტში დავიწყე მუშაობა, რომელიც ძირითადად რეფორმით გათვალისწინებული ღონისძიებების განხორციელებაზე მუშაობს. ჩვენ ვსწავლობთ ამ სფეროში რეფორმების უცხოურ გამოცდილებას, საამისოდ ხშირად ჩავდივარ ევროპაში, ძირითადად, პოლონეთში,  და ვცდილობთ ის თანდათან დავნერგოთ საქართველოში, რომ მუნიციპალიტეტებმა რაც შეიძლება უფრო ეფექტურად შეძლონ მოსახლეობის პრობლემებზე რეაგირება. ჩვენი გამოცდილება კი სასარგებლოა უკრაინელი კოლეგებისათვის და მის გასაზიარებლად ბოლო პერიოდში ხშირად მიწევს კიევში ჩასვლა.

სულ ახლახანს პარლამენტმა დაამტკიცა ჩვენს მიერ მომზადებული ცვლილებები ამ კოდექსში და შეიცვალა ორგანული კანონის ის თავი, რომელიც ეხება თვითმმართველობაში მოქალაქეთა მონაწილეობას. ყველა მუნიციპალიტეტში დამკვიდრდება მოქალაქეთა მონაწილეობის ახალი ფორმები, რომელთაგან მნიშვნელოვანია დასახლებებში საერთო კრებების ჩატარებისა და მათ მიერ უფლებამოსილი წარმომადგენლების – რჩეულების  არჩევის წესები. დასახლების მცხოვრებლებს საერთო კრებებზე შეეძლებათ მუნიციპალიტეტის ორგანოების წინაშე დასვან მათთვის მნიშვნელოვანი საკითხები, უშუალოდ მიიღონ მონაწილეობა მათ გადაწყვეტაში. მოსახლეობის ჩართულობა ადგილობრივი თვითმმართველობის განხორციელებაში უზრუნველყოფილი იქნება როგორც პირდაპირ, ასევე არჩეული საზოგადოებრივი წარმომადგენლების საშუალებით.

გარდა ამისა, არასამთავრობო და კერძო სექტორის წარმომადგენლებისაგან მუნიციპალიტეტების გამგებლებთან შეიქმნება სამოქალაქო მრჩეველთა საბჭოები, რაც ხელს შეუწყობს სამოქალაქო საზოგადოებასთან და ადგილობრივ ბიზნესთან მუნიციპალიტეტის თანამშრომლობას. გაფართოვდა იმ საკითხების არეალი, რომლებზეც მოსახლეობას შეეძლება, მუნიციპალიტეტს პეტიციის მეშვეობით მოსთხოვოს აქტუალური პრობლემის შესწავლა და გადაწყვეტილების მიღება. კანონპროექტით, დაკონკრეტებული და გამარტივებულია პეტიციის წარდგენის პროცედურები. ფაქტიურად, მოსახლეობას შეეძლება მუნიციპალურ ორგანოებს მიმართოს ყველა პრობლემურ საკითხზე, მუნიციპალიტეტი კი ვალდებული იქნება, განიხილოს ეს საკითხი და საჯაროდ გასცეს პასუხი პეტიციის ინიციატორებს.

გარდა ამისა, ავსტრიული გამოცდილების ადგილზე შესწავლის შემდეგ, ჩვენ მოვამზადეთ „მაღალმთიანი რეგიონების შესახებ“ კანონი რომელიც ითვალისწინებს მაღალმთიანი დასახლებების  განვითარების ღონისძიებებს, ასეთ დასახლებებში მდებარე საწარმოებისთვის საგადასახადო შეღავათები დაწესდება, ხოლო იქ მუდმივად მცხოვრები მოსახლეობა სოციალური შეღავათებს მიიღებს. სამწუხაროდ, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები ზღვის დონიდან 1500 მეტრზე მაღლა არ მდებარეობენ და ეს შეღავათები ჩვენს მოსახლეობაზე არ გავრცელდება.

-უკვე 2 წელია, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტს ახალი თვითმართველობა უდგას სათავეში, ვფიქრობ ეს საკმარისი დროა თქვენისთანა გამჭრიახი თვალის და გონების ადამიანმა შეაფასოს მათ მიერ განვლილი პერიოდი, იმედი გვაქვს როგორც ჩვენი რაიონის ერთ-ეღი ცნობადი სახე ყურადღებით ადევნებთ თვალყურს მიმდინარე მოვლენებს…

ყველაზე თვალსაჩინო სიახლე, რაც ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიღებით შეიცვალა ჩვენს ქვეყანაში, არის გამგებლების პირდაპირი არჩევნები. შარშან თეთრიწყაროს მოსახლეობამ გააკეთა არჩევანი და, კონკურენტებთან შედარებით მნიშვნელოვანი უპირატესობით, ბესიკ წიკლაური აირჩია გამგებლად. საკრებულოს არჩევნებშიც ყოფილი მმართველი პარტია, რომელიც 10 წელი მართავდა მუნიციპალიტეტს, სერიოზულად დამარცხდა. ბატონ ბესიკსაც და საკრებულოს წევრებსაც ვუსურვებ, გაემართლებინოთ თეთრწყაროელთა ნდობა.

-თქვენ რომ თეთრიწყაროს თავკაცი ყოფილიყავით, პირველ რიგში რას გააკეთებდით მოსახლეობის საკეთილდღეოდ?

მიუხედავად აქტიური მოქალაქეობრივი პოზიციისა, არასოდეს მქონია სურვილი, მეხელმძღვანელა მუნიციპალიტეტისათვის, ან მისი წარმომადგენელი ვყოფილიყავი. ასეთი ამბიციები არც მაშინ მქონდა, როცა 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ კოალიცია „ქართულ ოცნებაში“ სამჯერ დამიძახეს და მაჟორიტარობის კანდიდატად დასახელებაზე თანხმობა მთხოვეს. ჩემს ფუნქციას მე ყოველთვის ვხედავ საზოგადოების დემოკრატიულად გარდაქმნის პროცესისათვის ხელშეწყობაში. სამწუხაროდ, პოსტკომუნისტური მენტალობა დღეს ჩვენში, მ.შ. თეთრიწყაროში, ხელს უშლის პროგრესს, ადგილზე ფაქტიურად არ არსებობს სამოქაmamukaლაქო საზოგადოება. ეს აისახება კიდეც მუნიციპალიტეტის სოციალურ-ეკონომიკურ განვითარებაზე, რისი შედეგიცაა უმუშევრობის მაღალი დონე და კულტურული ცხოვრების არარსებობა. თუ თეთრწყაროელებს სურთ უკეთესი მომავალი, ხელი უნდა შეუწყონ ადგილობრივ ხელისუფლებაში ახალი, პროგრესულად მოაზროვნე თაობის მოსვლას, მანამდე, პირდაპირ გეტყვით, არაფერი გვეშველება.

-რაიონში დღეისათვის კვლავ პრობლემად რჩება უმუშევრობა, დაბალი სოციალური ფონი. რას ფიქრობთ როდემე გვეშველება რამე?

არასამთავრობო ორგანიზაცია „მოქალაქეს“ პროექტში „სტუდენტები თვითმმართველობისათვის“ ტრენერ-კონსულტანტად ვიყავი მიწვეული და, რა თქმა უნდა, ხალისით დავეხმარე სტუდენტების იმ გუნდს, რომლებმაც თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის მდგომარეობა შეისწავლეს. ჩემი ხედვები,  თუ როგორ უნდა განვითარდეს ტურიზმის სფერო ადგილობრივი რესურსების გამოყენებით, დიდწილად აისახა მათ მიერ მომზადებულ პროექტში, რომელმაც კონკურსში გაიმარჯვა. სტუდენტები თეთრიწყაროში ამ პროექტის პრეზენტაციას შემოდგომაზე გააკეთებენ, სადაც ბიუჯეტის ცვლილებების კონკრეტული წინადადებები ექნებათ, რომლებითაც არსებული სახსრების ისეთი ოპტიმალური გამოყენება იქნება შესაძლებელი, რომ მუნიციპალიტეტში გადაწყდეს სასმელი წყლით მომარაგების პრობლემა, ასევე, ტურიზმის განვითარებისათვის საფუძველი შეიქმნას.

იმედია, ადგილობრივი ხელისუფლება ამ ხედვას გაითვალისწინებს. არც შემდგომში დავზარდები რჩევების მიცემაზე, თუ როგორ შეიძლება სამომავლოდ განვითარდეს ადგილობრივი ეკონომიკა. მაგრამ საამისოდ შესაფერისი საკადრო რესურსია საჭირო, რომელიც წინა ხელისუფლების პოლიტიკის შედეგად, ფაქტიურად, აქედან გადაიხვეწა და თუ ახლანდელმა მაინც არ შეუწყო ხელი ჩვენი ნიჭიერი ახალგაზრდების დაბრუნებას და ადგილზე დამკვიდრებას, ეს იდეები მხოლოდ ოცნებად დარჩება.                                                                                                           

-კიდევ ერთი წელიც და საპარლამენტო არჩევნებისათვის მზადება აქტიურ ფაზაში შევა, რას ფიქრობთ ხომ არ აპირებთ მონაწილეობას და რომელ პარტიაში შეიძლება ვიხილოთ მამუკა აბულაძე?

მე ვისურვებდი, მომავალში მუნიციპალიტეტს სათავეში ჩაუდგეს ჩემი უფროსი ვაჟის, გიორგის თაობა, რომელიც აგრძელებს ჩემს საქმეს და წელს წარჩინებით დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი. მიხარია, რომ ის არ იფარგლება მხოლოდ კარგ პროფესიონალ ექიმად ჩამოყალიბების მიზნით და ასევე გამოირჩევა თავისი საზოგადოებრივ-პოლიტიკური  აქტიურობით. წელს საქართველოს რესპუბლიკური პარტიის ახალგაზრდული ორგანიზაციის თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს და მეც ვცდილობ მის გვერდში ვიყო, ასე რომ, დღესდღეობით სხვებთან შედარებით უფრო პროგრესულად მოაზროვნეთა პარტიაში – რესპუბლიკელებში ვარ. მიუხედავად იმ მონაჩმახისა, რასაც პრორუსული პროპაგანდა ამ პარტიაზე თხზავს და ხალხში ავრცელებს, მინდა გითხრათ, რომ მათში ჩვენი სამშობლოს უკეთეს მომავალზე არაეგოისტურად გულშემატკივარი გაცილებით მეტი ადამიანი ვნახე, ვიდრე სხვაგან.

როგორც პარტიაში, ასევე რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროში აღმოვჩნდი ძალიან კარგ გუნდში, თანამოაზრეებთან და ძალზე გულისხმიერ ადამიანებთან,  რაც ჩემთვის ძალიან ძვირფასია და მომავალში არ ვისურვებდი ამ ურთიერთობების კომფორტის დაკარგვას, ამიტომ არა მგონია, რაიმე სხვა პერსპექტივამ ისე მომხიბლოს, რომ ამას შეველიო. რა თქმა უნდა, მაქვს ნოსტალგია როგორც ჩემი პროფესიის, ისე თეთრიწყაროს მიმართ, მაგრამ დღევანდელი  დროის დინამიურობის გათვალისწინებითაც კი ვეჭვობ, რომ უახლოეს მომავალში დაბრუნება დავაპირო.

ესაუბრა ნინო ბექაური

წყარო: https://gazetididgorelebi.wordpress.com/2015/07/20/%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%A3%E1%83%99%E1%83%90-%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94-%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%A3%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%90/

თეთრიწყაროს პრობლემები და პერსპექტივები

თეთრიწყარო ისტორიულად ცნობილია დასასვენებელი და სანახაობითი ტურიზმით. მაგალითად, დაბა მანგლისის ტურისტული მნიშვნელობა განპირობებულია განსაკუთრებული მიკროკლიმატით, რომელსაც ქმნის კავკასიის რეგიონში უკიდურესი სამხრეთის კავკასიური ფიჭვის ენდემის არსებობა.

მას შემდეგ, რაც გარემონტდა თბილისი-მანგლისის საავტომობილო გზა (56 კმ), დამსვენებელთა რაოდენობამ სეზონზე 7-8 ათასს მიაღწია. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ოთხასამდე ისტორიულ-კულტურული ძეგლია. ამჟამად თეთრიწყარო არ არის ჩართული რომელიმე ტურისტულ მარშრუტში და მხოლოდ სპონტანურად, სკოლებისა და სხვადასხვა დაწესებულებების მიერ ორგანიზებულ ექსკურსიებს მასპინძლობს.

აღნიშნული პოტენციალის ამოქმედება მთლიანად ინფრასტრუქტურის განვითარებაზეა დამოკიდებული, რომლის სათანადო დონეზე მოწყობა უპირველესი ამოცანაა ადგილობრივი ხელისუფლებისათვის. მათ შორის პრიორიტეტების გამოყოფა შეიძლება,მაგალითად  წყალით მომარაგება და გზის პრობლემა. წყალი ტექნიკური ინფრასტრუქტურის გაუმჯობესებისათვის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საკითხს წარმოადგენს.

აქ შეიძლება გამოიყოს შემდეგი აქტორები:

თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა არის მთავარი აქტორი, რომელზეც უშუალო გავლენას ახდენს პრობლემის გადაჭრა: მაგალითად, დადებითს, თუ წყალმომარაგების სისტემა გაუმჯობესდა, უარყოფითს, თუ მდგომარეობა არ შეიცვალა. შედეგად, მოსახლეობა წყლის დებეტის ნაკლებობის გარდა ტურისტული ბიზნესიდანაც ნაკლებ შემოსავალს მიიღებს, როგორც დამსვენებლებისთვის არამიმზიდველი რეგიონის მცხოვრები;

ადგილობრივი ხელისუფლება დაინტერესებულია წყალმომარაგების სისტემის გაუმჯობესებით, ასევე გზით რადგან მეტი ტურისტი რეგიონში გულისხმობს მეტ შემოსავალს ადგილობრივ ბიუჯეტში;

ადგილობრივი ბიზნესსექტორი და ტუროპერატორები დაინტერესებული არიან მიიღონ მეტი შემოსავალი და გააფართოონ თავიანთი საქმიანობის გეოგრაფიული არეალი. შესაბამისად, ისინი ემხრობიან პრობლემის რაც შეიძლება ეფექტურად და მოკლე დროში გადაწყვეტას;

ცენტრალური ხელისუფლება დაინტერესებულია გაიზარდოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ბიუჯეტი, რასაც შედეგად შეიძლება მოჰყვეს სოციალური პრობლემების გარკვეულწილად მოგვარება მუნიციპალიტეტის დონე მაინც;

დამსვენებლები უშუალოდ არიან დაინტერესებული გამართული ტექნიკური ინფრასტრუქტურით. ასეთ შემთხვევაში გაცილებით მეტი სტიმული და მოთხოვნილება ექნებათ, აირჩიონ დასასვენებლად სწორედ აღნიშნული ტურისტული ზონა.

სამწუხაროდ ჯერ კიდევ 2009 წელს,მუნიციპალიტეტის წყალმომარაგების სისტემა ამორტიზირებული იყო. გასულ საუკუნეში, დაახლოებით 50 წლის წინ აშენებული სისტემის მასალა – ძირითადად, კერამიკის მილები, ხშირად გამოდიოდა მწყობრიდან. მათი შეკეთება დროულად არ ხდებოდა და ხშირი იყო  შემთხვევები, როცა დროის გარკვეული მონაკვეთის მანძილ ავარიის გამო მოსახლეობას დაბინძურებული წყალი მიეწოდებოდა. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ სისტემის ავარიული მდგომარეობის გამო წყალის გარკვეული რაოდენობა ყოველგვარი უტილიზაციის გარეშე იღვრებოდა  ქუჩებში.

არცთუ შორეულ წარსულში მოსახლეობას თვითონ უხდებოდა საკუთარი ძალებით წყლის სისტემის ლოკალური  მონაკვეთების შეკეთება.

თეთრიწყაროსა და მანგლისის, როგორც მნიშვნელოვანი საკურორტო ზონის, პოტენციალის შენარჩუნებისა და ადგილობრივი ტექნიკური ინფრასტრუქტურის განვითარებისათვის, რომლის უმნიშვნელოვანეს ნაწილს მუნიციპალიტეტის წყალმომარაგების სისტემა წარმოადგენს, უპირველესი ამოცანაა ამ სისტემის გამართულ რეჟიმში მუშაობა. ეს შეიძლება განხორციელდეს ან მისი სრული რეაბილიტაციით ან წყალმომარაგების ახალი, თანამედროვე ქსელის შექმნით. ქ.თეთრიწყაროში 2011-12 წლებში „გაერთიანებული წყალმომარაგების კომპანიამ“ განახორციელა მასშტაბური პროექტი და  ქალაქის ამორტიზებული ქსელის ნაწილობრივი შეცვლა და, ასევე, მოსახლეობის გამრიცხველიანება მოახდინა.

თეთრიწყაროს წყალმომარაგების სისტემის რეაბილიტაციის მიზნით მუნიციპალური განვითარების ფონდი გააგრძელებს სამუშაოებს. “საქართველოს მთავრობამ მიიღო ევროპის საინვესტიციო ბანკის სესხი წყლის ინფრასტრუქტურის მოდერნიზაციის პროექტის II ეტაპის დასაფინანსებლად. აღნიშნული სესხის ნაწილი გამოყენებული იქნება ზემოთხსენებული სამუშაოების დასაფინანსებლად. ძირითადი სამუშაოები მოიცავს მიწის სამუშაოებს, ფოლადისა და პოლიეთილენის მილების მონტაჟს, ასფალტის საფარის მოწყობას, სადაწნეო მილსადენების შეცვლას, საქლორატორო შენობის და წყალსადენის ქსელის რეაბილიტაციას,” – ნათქვამია ამ ფონდის სატენდერო განცხადებაში.

http://mdf.org.ge/?site-lang=ka&site-path=tenders/completed_tenders/&id=618

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნიერების მიმართულების მეოთხე კურსის სტუდენტები:

ანა აბესაძე

ნინო ჭელიძე

თეთრიწყაროს მოსახლეობის პოლიტიკური ჩართულობისა და ინფორმირებულობის დონე

თეთრიწყაროს მუნიცპალიტეტის მოსახლეობის პრობლემების კვლევა ჩატარდა პროექტის „აქტიური საზოგადოება – გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობა“ ფარგლებში, არასამთავრობო ორგანიზაციის „საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ასოციაცია“ (ACSDG) მიერ აღმოსავლეთ-დასავლეთის მართვის ინსტიტუტის (EWMI) G-PAC პროგრამის ფინანსური მხარდაჭერით.

კვლევამ შეისწავლა: 1. მოსახლეობის ინფორმირებულობის დონე საკრებულოს საქმიანობის შესახებ; 2. ადგილობრივი მოსახლეობის პრობლემები; 3. მოსახლეობის ცნობიერების დონე სახელმწიფო სტრუქტურების კომპეტენციებში; 4. მოქალაქეების ინტერესი ადგილობრივ პროცესებში მონაწილეობისადმი.

კვლევაში მონაწილეობდნენ ხვადასხვა ასაკის ადამიანები. მამაკაცებზე მეტ სურვილს კვლევაში მონაწილეობისთვის გამოთქვამდნენ ქალბატონები – გამოკითხულთა 60% ქალია, 40% კი მამაკაცი. მნიშვნელოვანია, რომ მოქალაქეთა დიდი ნაწილი უარს აცხედებდა კვლევაში მონაწილეობაზე იმ მიზეზით, რომ თვლიდა, ამით გაანაწყენებდა ხელისუფლებას.

გამოკითხულთა ძალიან მცირედი ნაწილი თუ ყოფილა ჩართული რაიმე პროექტში. მათგან, ვინც ჩართული იყო, აღნიშნავს, რომ საკითხის განხილვის დროს მათი აზრი გაითვალისწინეს. გამოკითხულთა ის ნაწილი, რომელიც ჩართული იყო რაიმე პროექტში, უმეტესად მონაწილეობდა განხილვისა და განხორციელების ეტაპზე. მათგან, ვინც ჩართული იყო, ყველა ვერ ასახელებს იმ პროექტს, რომლის განხილვაშიც მონაწილეობდა და ამბობს, რომ ხელი მოაწერა ოქმს, რომელიც სოფლის გამგებელმა მიუტანა სახლში.

გამოკითხული მოქალაქეების დიდმა ნაწილმა არ იცის ვინ წარმოადგენს თავის თემს მუნიციპალიტეტის საკრებულოში. გამოკითხული მოსახლეობის ნახევარი (54%) არ იცნობს საკუთარი თემის მაჟორიტარს. პასუხები კითხვაზე „იცნობთ თუ არა თემის მაჟორიტარს“ – რესპონდენტს „დიახ“ პასუხის შემთხვევაში უნდა დაესახელებინა მაჟორიტარის გვარი.კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ გამოკითხულთა 84%-ს არასოდეს განუხილავს თემის პრობლემები მაჟორიტართან. აღსანიშნავია, რომ სოფელ ჯორჯიაშვილში გამოკითხულ რესპონდენტთა შორის მხოლოდ ერთმა გასცა კითხვაზე დადებითი პასუხი.გამოკითხულ მოქალაქეთა ნაწილი ვერ ასახელებს, თუ ვის მისცა ხმა ადგილობრივ არჩევნებში (2010 წ.), მათ უჭირთ მუნიციპალიტეტის თვითმმართველობის ხელმძღვანელი პირების დასახელებაც. რესპონდენტთა 60%-ზე მეტი ვერც საკრებულოს თავმჯდომარეს ასახელებს და ვერც მუნიციპალიტეტის გამგებელს.კვლევის შედეგების თანახმად, მოქალაქეთა უდიდესმა უმრავლესობამ არ იცის, თუ რა საკითხებს განიხილავს საკრებულო, არ იცნობს მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტს და უნდა, რომ ჰქონდეს მეტი ინფორმაცია ადგილობრივი თვითმმართველობის საქმიანობაზე. კვლევის შედეგად აღმოჩნდა, რომ მოსახლეობის მხოლოდ 5%-ს აქვს ინფორმაცია ადგილობრივი ბიუჯეტის შესახებ და 3 %-ს აქვს ინფორმაცია საკრებულოს მიერ განხილული საკითხების შესახებ. ამის საპირისპიროდ, გამოკითხულთა 92%-ს სურვილი აქვს მიიღოს მეტი ინფორმაცია საკრებულოს საქმიანობაზე.

კვლევამ აჩვენა, რომ მოქალაქეებმა არ იციან ვის/რომელ უწყებას უნდა მიმართონ თავის მიერ დასახელებული პრობლემების მოსაგვარებლად. მეტწილად ისინი ყველა პრობლემაზე პასუხისმგებელობას მუნიციპალიტეტის თვითმმართველობას აკისრებენ. მათ უდიდეს უმრავლესობას უჭირს საჯარო უწყებების კომპეტენციების განსაზღვრა.

სხვადასხვა დასახლებისთვის ინდივიდუალური, თუმცა მწვავე პრობლემების ჩამონათვალი ასე გამოიყურება: სპეციფიური პრობლემები: 1. ჯორჯიაშვილი – ეკლესიის მშენებლობა 2. ასურეთი – კულტურის სახლი; 3. მანგლისი – ბუნებრივი აირი და საკურორტო ინფრასტრუქტურა; 4. კოდა (დევნილები) – გზის უსაფრთხოება სკოლამდე; 27 5. ვაშლოვანი – ცენტრ. გზის ხელმისაწვდომობა და ტრანსპორტი – გარემოსდაცვითი პრობლემა; 6. ქ. თეთრიწყარო – ქალაქის იერსახეზე ზრუნვა, კულტურული და სპორტული ღონისძიებების სიმცირე, ახალგაზრდული ცენტრის არარსებობა, რეკრეაციული ზონის მოუწყობლობა; 7. წინწყარო – პირუტყვის გადასარეკი ტრასის სიახლოვე; 8. ხაიში – პირუტყვის გადასარეკი ტრასის სიახლოვე.   თვითმმართველობის მიერ დაგეგმილი/განხორციელებული საქმიანობა სრულად ვერ ფარავს მოსახლეობის საჭიროებებს. გამოცდილებამ აჩვენა, რომ ადგილობრივი საინფორმაციო საშუალების არარსებობა მნიშვნელოვანი ხელისშემშლელი ფაქტორია მუნიციპალიტეტში დაგეგმილი ინფრასტრუქტურული თუ სხვა სახის პროექტების თაობაზე ინფორმაციის გავრცელებისას.

კვლევაზე დაყრდნობით,სამწუხაროდ უნდა ითქვას,რომ მოსახლეობის ჩართულობა საჯარო მმართველობით პროცესებში საკმაოდ დაბალია,ასევე კვლევის შედეგების ანალიზმა სხვა მნიშვნელოვან საკითხებთან ერთად ცხადად აჩვენა, რომ თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის მმართველობის წინაშე მდგომ სხვა გამოწვევებს შორის გამორჩეულია ადგილობრივი ინფორმაციის გავრცელების საჭიროება.აქედან გამომდინარე, უპირველესყოვლისა, უმნიშვნელოვანესი იქნება შეიქმნას საინფორმაციო ცენტრი, რომელიც მოიპოვებს და მოსახლეობისთვის ხელმისაწვდომი ფორმით გაავრცელებს ადგილობრივ ინფორმაციას და ამავე დროს ადგილობრივი თვითმმართველობისა და მმართველობისთვის მოქალაქეების წინაშე ანგარიშვალდებულების საუკეთესო ინსტრუმენტად მოგვევლინება.

წყარო: თეთრიწყაროს მუნიცპალიტეტის მოსახლეობის პრობლემების კვლევა (ქ. თეთრიწყარო, 2013 წელი)

 

ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილილის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნიერების მიმართულების მეოთხე კურსის სტუდენტები:

ანა აბესაძე

ხვიჩა ყაზაიშვილი

რელიგიური უმცირესობების უფლებების დაცვის საკითხი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში

თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში მცხოვრებლებს კარგად მოეხსენებათ, რომ რელიგიური განსხვავებულობიდან გამომდინარე არსებული დაძაბულობა, ფაქტობრივად, შავ ლაქად დარჩა სოფელ წინწყაროს საზოგადოებრივი ცხოვრების ისტორიაში. ქვეყნის მასშტაბით ყურადღება მიიქცია არსებულმა პრობლემამ 2012 წლის ბოლოს, როცა უკიდურესად დაიძაბა სიტუაცია ადგილობრივ მოსახლეობას შორის. მაშინ წინწყაროში მცხოვრებ მუსლიმ ეკომიგრანტებს ადგილობრივი ქრისტიანები არ აძლევდნენ ლოცვის აღვლენის საშუალებას, თუმცა, იქნა მიღწეული შეთანხმება, რომლის მიხედვით, მუსლიმებს შეეძლოთ საკუთარი მრწამსის მიხედვით ღვთისმსახურების შესრულება, ოღონდ წინწყაროს სალოცავში გამართულ ლოცვაზე არ დაიშვებოდნენ სხვა სოფლებიდან ან რეგიონებიდან ჩამოსული მუსლიმები, გარდა რელიგიური დღესასწაულებისა და დაკრძალვებისა. ეს იყო კომპრომისული შეთანხმება, ერთი მხრივ ქრისტიანმა მოსახლეობამ დათმო და მისცა უფლება მუსლიმებს, აღევლინათ ლოცვა და, მეორე მხრივ, დათმეს მუსლიმებმა. თუმცა მუსლიმების მხრიდან დათმობა მაშინვე იქნა შეფასებული უფლებადამცველების მიერ, როგორც გადაადგილების თავისუფლების შეზღუდვად და გარკვეულწილად, რელიგიური თავისუფლების შეზღუდვადაც. თუმცა, გამომდინარე იქიდან, რომ მაშინდელი კონფლიქტის გამწვავება არავის სურდა და პარლამენტის წევრი ქუცნაშვილიც იყო ჩართული ამ მოლაპარაკებაში, ეს საკითხი საზოგადოების ყურადღების ცენტრიდან გაქრა. თუმცა, პრობლემა, გარკვეული სახით მაინც დარჩა. ასევე საყურადღებოა ის ფაქტი, რომ ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში, სადაც თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში გაიმარჯვა ქართულმა ოცნებამ, ხოლო 4 წევრი „ნაციონალური მოძრაობის“ მხრიდან მოხვდა საკრებულოში, ერთი „ქრისტიან-დემოკრატები-ბურჯანაძე” ბლოკიდან და ორმა დამოუკიდებელმა კანდიდატმა პარტიების წარმომადგენლებს მოუგეს, მათგან არცერთი არაა მუსლიმი. გამოდის ისე, რომ მუნიციპალიტეტში არის მუსლიმი მოსახლეობა, თუმცა მათ არ ჰყავთ წარმომადგენელი ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოში. ამიტომ ჩნდება კითხვა, თუ ვინ უნდა დაიცვას მათი უფლებები? გამომდინარე იქიდან, რომ მსგავსი წარმომადგენლობა ჩვენთვის ახალია, ანუ წარმომადგენლობა უმცირესობის მიხედვითაც, როგორც ღირებულება და არა კერძო შემთხვევა გამონაკლისის სახით, ჩნდება შიში მუსლიმ მოსახლეობაში, რომ მათ უფლებებს არ დაიცავენ. თუმცა, ჩვენ გვაქვს და ვიცით ინფორმაცია დასავლური გამოცდილების შესახებ, სადაც წარმომადგენლობა არ გულისმობს მაინცა და მაინც ამა თუ იმ სოციალური, რასობრივი ან რელიგიური ჯგუფის წევრობას. ანუ, იმისათვის რომ მაჰმადიანთა უფლებები დაიცვა, არაა აუცილებელი იყო იგივე აღმსარებლობის, იმისათვის რომ დაიცვა ფერადკანიანთა უფლებები, არაა საჭირო იყო ფერადკანიანი, როგორც თეთრკანიანებს შეუძლიათ იცავენ ფერადკანიანების უფლებებს, ასევე ქრისტიანებს შეუძლიათ და უნდა დაიცვან მუსლიმთა უფლებები.

საჯარო წარმომადგელობა არ გულისხმობს იმათ წარმომადგენლობას, ვინც კონკრეტული პიროვნების მხარდამჭერი იყო, ის გულისხმობს სოფლის, თემის, საზოგადოების წარმომადგენლობას და მან თანაბრად უნდა დაიცვას საზოგადოებაში არსებული ჯგუფების უფლებები. თუ არჩეული პიროვნება ამას არ აკეთებს, იქ უნდა დადგეს მისი პასუხიმგებლობის საკითხი, გამომდინარე იქიდან, რომ არ ასრულებს საკუთარ მოვალეობებს. ამას გარდა, ჩვენს ქვეყანაში არსებობს ორგანიზაციები, ინტერეს ჯგუფები, სამთავრობო ინსტიტუტები, რომლებიც იცავენ რელიგიური უმცირესობების უფლებებს. თანამედროვე დემოკრატიული სახელმწიფო ნიშნავს არა მხოლოდ უმრავლების მმართველობის იდეას, არამედ მმართველობით პროცესში უმცირესობის პოზიციებისა და ინტერესების გათვალისწინებას. აქიდან გამომდინრე, უნდა იყოს საზოგადოებრივი მზაობა საზოგადოებრივი პრობლემების კონსესუსის გზით მოგვარებისა და ამაში კი დიდი როლი აქვს, როგორც სამთავრობო, ისე ჩვენი საზოგადოების სამოქალაქო ნაწილს. ამიტომ, საგანგაშოდ არ მიგვაჩნია ის ფაქტი, რომ თეთრიწყაროს საკრებულოში მუსლიმებს არ ჰყავთ საკუთარი წარმომადგენელი, და ვფიქრობთ, რომ ყველაზე დიდი ყურადღება უნდა იქნას გადატანილი არჩეული პირების მოქმედებებზე, რომ საზოგადოებამ შეძლოს და მათი საშუალებით დაიცვას მთლიანი საზოგადოების უფლებები, როგორც ცალკეული ინდივიდების, ასევე ჯგუფების.

ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნირების მიმართულების მეოთზე კურსის სტუდენტები:

ხვიჩა ყაზაიშვილი

სოფიკო აბაშიძე2

ჩვენი თანამოქალაქეები – ეთნიკური უმცირესობები

1ეთნიკური ჯგუფი ისტორიულად ჩამოყალიბებული ადამიანთა მდგრადი ერთობაა, რომელიც არსებობს სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზე და დანარჩენი მოსახლეობისგან   განსხვავდება ადათ-წესებით, ენით, კულტურითა და რელიგიით.

აფხაზები, ოსები, ქურთები, რუსები, ბერძნები, ებრაელები, აზერბაიჯანელები, სომხები, თურქები, ჩინელები, არაბები, ბოშები – ეს იმ ეთნიკური ჯგუფების არასრული ჩამონათვალია, რომლებიც საქართველოში ცხოვრობენ. სახელმწიფოს პოზიტიურ ვალდებულებათა შორის განსაკუთრებით უნდა გამოვყოთ მისი ვალდებულება, ქვეყნის ყველა მოქალაქეს შეუქმნას განვითარების თანაბარი პირობები.

თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი მოიცავს რამდენიმე სოფელს, რომელიც ეთნიკური უმცირესობებით – სომხებითა და აზერბაიჯანელებით არის დასახლებული. აღნიშნულ ჯგუფებში არსებობს ბევრი პრობლემა,რომელიც გადასაჭრელია და რეაგირებას საჭიროებს. თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში წინა ხელისუფლებამ, რაიმე წინასწარი შემზადების გარეშე, უცებ დახურა ქ.თეთრიწყაროში რუსული სკოლა, თუმცა შეინარჩუნა სომხური სკოლა ს.სამშვილდეში და აზერბაიჯანული სკოლა ს.ქოსალარში.

შესაძლებელია საუბარი იმ საკითხებზე, რის თაობაზეც ხელისუფლებისთვის ხმის მიწვდენა ეთნიკურმა უმცირესობებმა აქამდე ვერ შეძლეს.პრობლემებს შორის შეიძლება დასახელდეს დეცენტრალიზაციის პრობელემა და ერთ-ერთი უმთავრესი – ენობრივი ბარიერი. ეს დაკავშირებულია სახელმწიფო ენის არასაკმარის სწავლებასთან არაქართულ სკოლებში. აღნიშნული პრობლემა განსაკუთრებით მწვავედ დგას ეთნიკური უმცირესობებით მჭიდროდ დასახლებულ რაიონებში. სახელმწიფო (ქართული) ენის არცოდნა ხელს უშლის  სრულფასოვანი ინტეგრაცია მოახდინონ ქართულ საზოგადოებაში და ხდება მათი არაპირდაპირი დისკრიმინაცია იმ გაგებით, რომ ისინი მოკლებულნი არიან შანსს, უფრო აქტიური მონაწილეობა მიიღონ საზოგადოებრივ საქმიანობაში.

სახელმწიფო ენის არცოდნის გამო ძნელდება მათი ურთიერთობა სახელმწიფო ორგანოებთან. გარდა ამისა,სახელმწიფო ენის არ ცოდნა ქართველებში წარმოშობს  ეჭვს, რომ ეროვნული უმცირესობები ლოიალურნი არ არიან სახელმწიფოს მიმართ.  ყოველივე ეს იწვევს იზოლაციას, რის შედეგადაც ეროვნული უმცირესობები არ არიან ინფორმირებულნი საქართველოში მინდინარე პროცესების შესახებ. უცხოურ (რუსულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, თურქულ) საინფორმაციო საშუალებებზე დამოკიდებულების გამო ისინი ფაქტობრივად სხვა ქვეყნის საინფორმაციო სივრცის ნაწილი არიან. ზოგიერთ შემთხვევაში უცხოური მედიის მიერ საქართველოში მიმდინარე პროცესების ტენდენციური გაშუქება ეროვნულ უმცირესობებსა და სახელმწიფოს შორის ურთიერთობაში პრობლემებსაც წარმოშობს.

მიუხედავად იმისა, რომ ადგილობრივი ხელისუფლება ცდილობს შეხვდეს, გაერკვეს პრობლემებში, ცენტრალური ხელისუფელება ნაკლებად ახერხებს ასეთი შეხვედრების ორგანიზებას. პრობლემები, რომლებიც სოფელს აქვს, სამწუხაროდ, მარტო ადგილობრივი ხელისუფლების ძალისხმევით ვერ წყდება და ძალიან ბევრი საკითხი ცენტრალური ხელისუფლების კომპეტენციაა.

მნიშვნელოვანია, რომ სახელმწიფომ, უპირველეს ყოვლისა,  სიფრთხილით შეიმუშავოს ბალანსირებული, სწორად დაგეგმილი პოლიტიკა და ამის შემდგომ მოიყვანოს სისრულეში.  რაღა თქმა უნდა, უმცირესობების წარმომადგენელებს  აუცილებლად უნდა მიეცეთ მშობლიურ ენაზე განათლების მიღების შესაძლებლობა, თუმცაღა არსებული ვითარების გათვალისწინებით, ვფიქრობ, სასურველია, სახელმწიფომ წაახალისოს მათთვის ქართული ენის სწავლება.ქვეყანამ არ უნდა დაუშვას, რომ ენობრივმა ბარიერმა გამოიწვიოს ეთნიკური უმცირესობების გაუცხოება, გარიყვა საზოგადოების დანარჩენი ნაწილისაგან და მათში დაუცველობის შეგრძნების გაჩენა; ამასთანავე, სახელმწიფომ ერთგვარად მფარველობა უნდა გაუწიოს უმცირესობათა ენებს და ამ ენებზე მოსაუბრე ადამიანების ირგვლივ შექმნილი ინფორმაციული ვაკუუმი აღმოფხვრას. სახელმწიფოს პოლიტიკური ელიტის რაციონალურობას, საზოგადოების, მასმედიის ჩართულობას ამ საკითხის მიმართ დაბალანსებული საჯარო პოლიტიკის შემუშავებაში  წამყვანი, სასიცოცხლო  მნიშვნელობა ენიჭება. ქვეყნის ახლა უკვე ახალმა მმართველმა პოლიტიკურმა გუნდმა საზოგადოების ფართო ფენებს, სხვადასხვა ინტერეს ჯგუფებს უმცირესობების შესახებ  პოლიტიკის დაგეგმვის პროცესში მონაწილეობის საშუალება უნდა მისცეს და გაითვალისწინოს ჩვენს ქვეყანაში მცხოვრები ეთნიკური ჯგუფების საგანმანათლებლო პრობლემები.
ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნიერების მიმართულების მეოთხე კურსის სტუდენტები: სოფიკო აბაშიძე, ხვიჩა ყაზაიშვილი

თეთრიწყაროს საავადმყოფოს შენობას სახელმწიფო გამოისყიდის

rrucla_banner5თეთრიწყაროში საავადმყოფო 2012 წლის ოქტომბერში დაიხურა და უკვე მესამე წელია, სტაციონარულ სამედიცინო მომსახურებისთვის მოსახლეობა იძულებულია მარნეულის ან თბილისის კლინიკებს მიმართოს. “აიპრესმა” გამოაქვეყნა ინტერვიუ შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის მოადგილესთან, საიდანაც ცნობილი გახდა, რომ ეს სიტუაცია შეიძლება შეიცვალოს – უკეთესობისკენ.

წყარო: http://ipress.ge/new/219-maghlmtiani-regionebshi-saavadmyofoebi-sakhelmtsifos-gankargulebashi-gadavida

როგორც “აიპრესისთვის” გახდა ცნობილი, სახელმწიფომ მაღალმთიან რეგიონებში არსებული სამედიცინო ცენტრები  კერძო კომპანიებისგან გამოისყიდა. რატომ მიიღო ხელისუფლებამ ეს გადაწყვეტილება,  რამდენი სამედიცინო ცენტრის გამოსყიდვა მოხდა და რა არის დაგეგმილი სამომავლოდ? “აიპრესის” კითხვებს ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილე ზაზა სოფრომაძე პასუხობს:

„საქართველოს მთავრობის მიერ მიღებულია გადაწყვეტილება 9 რაიონში მოქმედ სამედიცინო ცენტრის გამოსყიდვაზე. დღეისთვის ყველა პროცედურა დამთავრებულია ოთხ რაიონში, ეს არის: ამბროლაური, ონი, ცაგერი და მესტია.საუბარია სადაზღვევო კომპანია „აისი ჯგუფის“ სამედიცინო ცენტრების გამოსყიდვაზე.

რაც შეეხება „ჯიპიაი“ ჰოლდინგისა და „ირაოს“ სამედიცინო ცენტრებს, რომელიც მდებარეობს თიანეთში, წალკაში, ყაზბეგში, თეთრიწყაროში და ბაკურიანში, გადაწყვეტილება აქაც მიღებულია, მაგრამ პროცედურები დამთავრებული არ არის. ეს საკითხი უახლოეს პერიოდში მოგვარდება.

_ ბატონო ზაზა, რა გახდა სახელმწიფოს მხრიდან ასეთი გადაწყვეტილების მიღების მიზეზი?

_ მიზეზი გახდა ის, რომ შენარჩუნებულიყო მაღალმთაინ რაიონებში სამედიცინო სერვისების სრული მოცულობა და უწყვეტობა. სადაზღვევო კომპანიებს რამდენიმე  წლის წინ გაფორმებული ხელშეკრულება ამ სერვისების შემცირების საშუალებას აძლევდა.  რადგან კერძო კომპანიებია, ბუნებრივია,  მოგებაზე იყვნენ ორიენტირებულები და არ იყვნენ დაინტერესებულები სერვისების სრული მოცულობით და შენარჩუნებით. იმისთვის, რომ მთიანი რეგიონების მოსახლეობა ამ პრობლების წინაშე არ დამდგარიყო, ასეთი გადაწყვეტილება მივიღეთ. ის თანხა, რაც სადაზღვევო კომანიებმა მიიღეს, პირველ რიგში იმ დავალიანების დასაფარად მიემართება, რაც კერძო სადაზღვევო კომპანიებს გააჩნიათ. ეს ყველაფერი სისტემის გაჯანსაღებას შეუწყობს ხელს.

_ ერთ-ერთ ინტერვიუში ჯანდაცვის მინისტრმა დავით სერგეენკომ განაცხადა, რომ კერძო სადაზღვევო კომპანიები გამოსასყიდ თანხას რეალურ ფასზე გაცილებით მეტს ითხოვდნენ. როგორ მოგვარდა ეს საკითხი?

_ მაღალმთიანებთან დაკავშირებით ეს სხვაგვარად გადაწყდა. უწყებათაშორისი კომისიის მიერ დადგენილი წესით შეფასდა მოძრავი და უძრავი ქონება. შეფასება განახორციელა სამხარაულის ეროვნულმა ცენტრმა  და ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე, კიდევ უფრო დაბალ ფასში მოხდა გამოსყიდვა.

_ რა აქვს სახელმწიფოს პერსპექტივაში? რას გააკეთებს ის მაღალმთიან რეგიონებში სამედიცინო სერვისის გაუმჯობესების თვალსაზრისით?

_ ჯანდაცვის სამინისტროში არსებობს რეგიონული ჯანდაცვის ცენტრი, რომელიც ამ კლინიკების მართვას და შეუფერხებლად მუშაობას სწორედ აღნიშნული ცენტრი უზრუნველყოფს.

თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოში 2/3-ზე მეტი მანდატი “ქართულმა ოცნებამ” მოიპოვა

თეთრიწყაროს #26 საარჩევნო ოლქის ამომრჩეველთა სიებში შეყვანილი 20.793 ამომრჩევლიდან 15 ივნისს ადგილობრივ არჩევნებზე მივიდა თითქმის ნახევარი – 10.077 (48,46%).

ყველაზე მეტმა თეთრწყაროელმა მმართველ პოლიტიკურ ძალას – კოალიცია „ქართულ ოცნებას“ დაუჭირა მხარი (5624 ამომრჩეველი, 57,62%), მეორე ადგილზე „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ გავიდა 2507 ხმით (25,69%), მესამეზე – ბლოკი „ნინო ბურჯანაძე-ქრისტიან-დემოკრატები“  928 ხმით (9,51%). დანარჩენმა სუბიექტებმა კენჭისყრაში მონაწილეთა ხმების 5%-ზე ნაკლები მიიღეს.

„საარჩევნო კოდექსის“ თანახმად, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოში 10 მანდატი პროპორციული წესით მიიღო „ქართულმა ოცნებამ“ და მისი წარმომადგენლები იქნებიან: თედორაძე გოჩა, კენკებაშვილი ვასილ, სარიევი დავითი, იოსელიანი კლიმენტი (ჭაბუკა), მუხაშავრია ავთანდილ, წიკლაური ელგუჯა, დალაქიშვილი ზურაბ,  გაბიდაური ვაჟა, მელიქიშვილი გიორგი და იჭარაული დევმან. მაჟორიტარულ ოლქებში გაიმარჯვეს „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლებმა: თამაზ აფციაურმა, გიორგი ჭელიძემ, ლევან ჩოჩქიანმა, სიმონ წიკლაურმა, რამაზ ჩომახაშვილმა, როლანდ ლიპარტელიანმა, ლერი ლონდარიძემ, რამაზ გულბანმა, გოჩა გოგიჩაიშვილმა, მერაბ ღაღეთაშვილმა, გიორგი ფიჩხულაშვილმა, ნიკა ქარქუზაშვილმა, გიორგი დავითაშვილმა, ირაკლი გუჯეჯიანმა, უჩა ჩარკვიანმა და ოთარ ლონდარიძემ. ამდენად, კოალიცია „ქართულ ოცნებას“ საკრებულოში უმრავლესობა – 26 დეპუტატი ჰყავს, ანუ 2/3-ზე მეტი, რაც მას მუნიციპალიტეტის გამგებლის გადაყენების საშუალებასაც კი აძლევს.

ოთხი მანდატი მოიპოვა „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“, რომელმაც საკრებულოში გაიყვანა თამარ დალაქიშვილი, ჯულიეტა დარჯანია, ირაკლი ბაჯიაშვილი და ნაირა ებრალიძე. გარდა ამისა, თეთრიწყაროს მაჟორიტარული ოლქი მოიგო ზურაბ წიკლაურმა, ხოლო დურნუკის – სვეტლანა ჯირაშვილმა. ამდენად, „ნაციონალურ მოძრაობას“ საკრებულოში 6 დეპუტატი ჰყავს, რაც მას ფრაქციის ჩამოყალიბების უფლებას აძლევს.

საკრებულოს წევრობის ერთი მანდატი, პროპორციული წესით,  მოიპოვა „ბურჯანაძე-ქრისტიან-დემოკრატებიდან“ ნუნუ  ნათობიძემ, ასევე საკრებულოს წევრები გახდნენ საინიციატივო ჯგუფების მიერ წარდგენილი მაჟორიტარები გურგენ სტეფანიანი და მერაბ გერლიანი, რომლებმაც დაღეთის და ორბეთის ოლქებში დამოუკიდებლად იყარეს კენჭი და მოუგეს არჩევნები როგორც „ქართული ოცნების“, ასევე „ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენლებს.

2010 წელს არჩეულ მუნიციპალიტეტის საკრებულოს უფლებამოსილება შეუწყდება ახალი საკრებულოს პირველი სხდომისას, რომელსაც მოიწვევს ცესკო არჩევნების საბოლოო შედეგების შეჯამებიდან 30 დღის ვადაში.

თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ყველა წევრს არჩევნებში გამარჯვებას ვულოცავთ!

 

gamgeoba


ბლოგის სტატისტიკა

  • 10,836 მნახველი

დააწკაპუნე “Like”, თუ მოგწონს ეს ბლოგი

Follow თეთრიწყარო on WordPress.com

სტატიები

არქივი


გამოწერა

Get every new post delivered to your Inbox.